|
Konrad
Imiê rycerzy i ksi±¿±t, przywêdrowa³o do nas w ¶redniowieczu z Niemiec. Zawsze chodzi osobno od stada mg³± zadumania osnuty. Brzydzi siê spro¶nej mowy, grubych, prostackich s³ów o kobiecie. ¦wietny matematyk, dobry muzyk, filozof wybitny, cierpliwy pedagog od uczniów serdecznie kochany. Rzadko bywa zdrów, nieraz widaæ, ¿e cierpi i blednie, jak gdyby gin±³ od ukrytej rany. Sny ma trudne, zawi³e, pe³ne znaczeñ do spe³nienia. Kroczy przez ¿ycie pl±cz±c siê w cyfrach i gwiazdach. Typowy Konrad jest cz³owiekiem twórczym i b³yskotliwym, o ¿ywym umy¶le, samodzielnym, niezale¿nym; kszta³tuj±cym swój los niezale¿nie od tradycji i zewnêtrznych nacisków. Z natury sprzyja mu szczê¶cie, co jest bardzo wa¿ne, jako ¿e Konradowie maj± nieprzeciêtne zami³owanie do przygód, ich cele s± ryzykowne, a droga przez ¿ycie bywa ma³o zbadanym szlakiem. Czêsto ju¿ w m³odych latach przechodz± Konradowie jak±¶ tward± szko³ê, ale za to w pó¼niejszym wieku ¶mia³o mog± s³u¿yæ innym przyk³adem.
|
